Dün akşam, 5 yıldır Floransa’da yaşayan ve artık görev süresi dolduğu için uzak diyarlara göç edecek arkadaşıma veda yemeği yaptık. Tam ne zaman tanışmıştık hatırlamıyorum ama 2018 sonbaharında bir gün olduğunu söyleyebilirim. Ben 1 seneden beri Floransa’daydım. Onun eşi daha buraya gelmemişti. Malum, canım İtalya öyle hemen, şak diye aileyi birleştirmez, sürüm sürüm süründürür, ondan sonra oturum izni gelir. O bürokrasi bekarı, ben zaten yılların bekarı, ama biz onunla her hafta sonu ne gezdik, ne eğlendik! Ne Napoli’de opera seyretmemiz kaldı, ne Milano’da Moda Haftamız! En favori seyahatimiz şakkıdı şıkkıdı playlist ile saatlerce araba kullandığımız Güney Fransa seyahatimizdir! Sadece hafta sonu gezme şansı olunca insan daha planlı programlı geziyormuş, geriye dönüp bakınca bunu anlıyorum. Belki pandemi öncesi çok daha keyifliydik, hayatımıza saçma sapan korkular girmemişti, o da olabilir. Belki İtalya’da geçirilecek yılların sınırlı olması bilinciyle her günün kıymetini biliyorduk, bilemiyorum … 

Doğduğunuz şehirden sadece 2 saat uçuş uzaklığında olsanız da, özellikle benim gibi tek başına yurt dışında yaşayanlar için burada aynı lisandan konuşan birileri ile dost olmak çok büyük şans! Aynı lisan dediğim aynı şeylere gülmek, aynı yemeklerden keyif almak, aynı insanlara gıcık olmak gibi gibi … Tek başına olmayıp bir İtalyanla veya başka bir anadil konuşan eşinizle, ana dilinizin konuşulmadığı bir ülkede yaşıyorsanız eminim siz de tek başına hissettiğiniz anlar oluyordur. İlk geldiğiniz yıllarda Türkiye’den olur, başka yerden olur, bir sürü  kişiyle tanışıyorsunuz ve zamanla, doğal olarak bir eleme başlıyor. Bunu bilinçli yapmıyorsunuz, zıt kutuplar birbirini iterken aynı kutuplar yaklaşıyor ve birbirlerini sarıp sarmalıyor. Hatta sizin ve onların Türkiye’de, başka ülkelerde yaşayan aile bireyleri de görüşmeye başlıyor. Güzel güzel çoğalmaya başlıyorsunuz. 

Arada anlaşmazlıklar oluyor mu? Tabii oluyor ama ailenizi düşünün, canınız kardeşinizle bile fikir ayrılığına düşerken 40 yaşınızdan sonra sahip olduğunuz, seçilmiş ailenizle farklı şeyler düşünmek çok doğal. Konuşarak çözülmeyecek sorun yok bence, hele bir de bu sorunu kişisel algılamazsanız her şey hallolur. Ama işte, sonra o seçtiğiniz aileniz yanınızdan taşınırken, veda yemeğinde bir anda gözyaşları sel oluyor.

Dün akşam hepimiz duygusal konuşmalar yaptık. Bir güzel yemek yiyip ardından hüngür foş, salya sümük ağlarken garsonların bize bakışı görülmeye değerdi.Yaş almanın en güzel yanı bu sanırım, sevdiğini her şeyiyle seviyorsun, seni mutlu ettiğinde de, üzdüğünde de bunu ona rahatlıkla söylüyorsun. Yeri geldiğinde kocaman kahkaha atıp ağlamak istediğinde nerede olursa ol gözyaşlarını salıyorsun. 

Aralık ayındaki doğum günümden beri, sanırım Merkür geri gittiğinden dolayı, kendi kendime geçmişimin muhasebesini yapıyorum. Yaşadığım şehirler, oturduğum evler, çalıştığım işler, ailemle ilişkim, çok sevdiğim dostlarım, hayatımdan çıkmış dostlarım, aşık olduğum adamlar, aşık olduğumu sandığım adamlar, yaptığım hatalar, hata olduğunu sandığım çok güzel haraketlerim … Bir kere daha anladım ki, elimde sadece şimdi, şu an var! 2024’e herkesten ve her şeyden önce kendi kıymetimi bilerek başlıyorum. Dün canım ciğerim, gerçekten 40 yaş sonrası seçilmiş kardeş kategorisinin başında olan kırsal dostumla bunu konuştuk. O kadar iş becerip “amaaaan, ne var ki bunda” diyip kendimizi önemsemiyoruz ama yurt dışında, özellikle İtalya bürokrasininde hayatta kalmak inanın çok zor! Bir de bu kadar arapsaçı içinde biz kendi işimizi yapıp onlarca soruna çözüm buluyoruz. Birisi bizi takdir edince utanıp sıkılıyoruz, konuyu geçiştiriyoruz. Başkalarına bakıyorum da, anlatıyor da anlatıyor. Evrensel gerçek, hiç şaşmaz; birisi uzun uzadıya yaptıklarını anlatıyorsa bilin ki bir bok yapmıyordur! Yazı çok farklı bir yere evrilmeden artık sonlandırayım. Merkürüm oğlak burcundaymış, beni zor bir yıl bekliyormuş ama sabırlı olursam, bıkmadan çalışırsam mükafatımı alacakmışım. Merkürümün orada burada olmasına gerek yok, neyi can-ı gönülden istediysem hepsi olmuş! 2023 benim için çok güzel süprizlerle bitti. 2024’te neler olacak? İşte, o uzak diyarlara uçak bileti bakarak başlıyoruz. Dostlarımız uzaklara taşınabilir ama bunun güzel yanı, o şehirlerde otel bakmamıza gerek kalmayacak olması! Aramızda sadece 7 saat fark olacak, bence bize koymaz! Lakin ben artık yeni dostlar edinirken lokal iş kontratı talep edeceğim. Bu yaştan sonra böyle ayrılıklar istemiyor olabilirim ama çok tatliş expatlar karşıma çıkarsa ne yaparım, bilemiyorum! Ben en iyisi gidip biraz daha ağaç fotoğrafı çekip topraklanmaya uğraşayım. Yurt dışı yolculuğumda bana eşlik eden herkese çok teşekkürler! 

06.01.2024 Floransa